
آدولف هیتلر، سردسته جنایتکار نازی ها عمیقاً به ماده مخدری معتاد بود که امروز به نام اکسیکُدون شناخته می شود. او به حدی به این ماده اعتیادآور وابسته بود که بدون آن نمی توانست از عهده کارهای روزانه اش برآید. بدنامترین بیمار تاریخ، برای التیام خوی وحشی و درنده خود به مواد مخدر بسیار قوی نیاز داشت. پزشک شخصی او، مورل در نهایت ماده مخدری به نام یوکودال را برای او تجویز کرد. یک مخدر طراحیشده از خانواده هروئین که مهمترین نشانهاش ایجاد حالت سرخوشی در بیمار بود. این دارو امروزه اکسیکُدون نام دارد. با گذشت زمانی کوتاه، میزان مصرف یوکودال توسط هیتلر به تزریق چندینباره در روز افزایش یافت. در آخر هم مجبور شد تا دو برابر مقدار مصرف روزانه کوکائین - که برای گوش آسیبدیدهاش از انفجار آشیانه گرگ تجویز شده بود - را با این داروی جدید ترکیب کند.
ویدئوی کوتاهی وجود دارد که بی قراری هیتلر را بر اثر مصرف مواد مخدر به خوبی نشان می دهد. آیا نئونازی ها حاضرند با چشمان باز و ذهن آزاد حقیقت متعفن جانوری را که تقدیس می کنند و می پرستند، بپذیرند؟ پیشوایی که نمی توانست نشئه و رعشه خودش را درمان کند، آیا شایستگی پیروی داشت یا می تواند داشته باشد؟! موجود مفلوکی که خودش در لجن زار مواد مخدر دست و پا می زد چگونه می توانست دیگران را را به سوی آینده ای سعادتمند رهنمون شود؟! برای دانلود ویدئو و مطالعه بیشتر به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.