استعداد سیاه: وقتی هنرمندان به ستمگران خدمت می کنند

در دوران حکومت نازی ها بر آلمان هنرمندان بسیاری ناآگانه استعداد خود را در خدمتگزاری به هیتلر و همدستنانش به کار گرفتند. آن ها گمان می کردند با شکوفا سازی استعدادهای خود به کشور و مردم خود خدمت می کنند، غافل از این که استعداد آن ها توسط اهریمن مصادره شده بود و تنها برای کشتار و نابودی انسان ها به کار گرفته می شد. هلن برتا امیلی (Helene Bertha Amalie Riefenstahl) ملقب به لنی ریفنشتال (Leni Riefenstahl) یکی از این هنرمندان بود که در۲۲ اوت ۱۹۰۲ به دنیا آمد و در ۸ سپتامبر ۲۰۰۳ در 101 سالی درگذشت. او کارگردان آلمانی و همچنین تهیه‌کننده، فیلمنامه‌نویس، ویرایشگر، عکاس، بازیگر، رقاص، و مبلغ نازی ها بود. لنی ریفنشتال در سال ۱۹۰۲ به دنیا آمد و با نام هلن برتا امیلی غسل تعمید داده شد. او در خانواده‌ای موفق متولد شده بود؛ پدرش صاحب یک شرکت موفق گرمایش و تهویه بود و می‌خواست لنی هم راه او را در دنیای کسب و کار ادامه دهد. با این‌همه مادرش معتقد بود که آیندهٔ او در بازیگری است.

در ۱۹۱۸، وقتی شانزده ساله بود، رقص را در کلاس‌های رقص و باله مدرسهٔ رقص Grim-Reiter برلین آغاز کرد؛ جایی که به سرعت تبدیل به یک ستاره شد.

ریفنشتال که در حلقهٔ رقص برلین مشهور شده بود، به دنیای سینما هم راه پیدا کرد. او در یک سریال به تهیه‌کنندگی آرنولد فانک شرکت کرد که یکی از آن‌ها (The White Hell Of Pitz Palu) در سال ۱۹۲۹ و به کارگردانی G.W.Pabst شهرت او را در کشورهای دیگر افزایش داد.

ریفنشتال اولین فیلمش را که نور آبی (Das Blaue Licht) نام داشت در ۱۹۳۲ آماده کرد. او در این فیلم افزون بر کارگردانی، تهیه‌کننده و بازیگر نیز بود. این فیلم مدال نقره فستیوال فیلم ونیز را از آن خود کرد. در این فیلم لنی نقش یک دختر روستایی را بازی می‌کرد که از یک غار در کوهی محافظت می‌کرد. این فیلم مورد توجه آدولف هیتلر قرار گرفت چرا که او اعتقاد داشت این فیلم، زن کامل آلمانی را به تصویر کشیده‌است.

هیتلر در ۱۹۳۴ به ریفنشتال تبریک می‌گوید.

مشهورترین فیلم او پیروزی اراده (Triumph des Willens) است که فیلمی تبلیغاتی است و در سال ۱۹۳۴ دربارهٔ کنگرهٔ حزب نازی در نورنبرگ ساخته شده‌است. هرچند او به سبب دوستی صمیمی با آدولف هیتلر و یوزف گوبلز از امتیازهای بالایی در پیشگاه رایش سوم برخوردار بود، لیکن بعد از شکست آلمان در جنگ جهانی دوم فعالیت‌های حرفه‌ای او متوقف شد؛ یعنی همان زمان که او به خاطر حمایت از حزب نازی دستگیر ولی محکوم نشد.

لنی ریفنشتال و فیلمبردار او در حال ضبط صف آرایی حزب نازی در ۱۹۳۴ در نورنبرگ

پیروزی اراده به زودی برای او شهرت و آوازه‌ای جهانی آفرید. هرچند او تنها ۸ فیلم ساخته‌است اما دو فیلم از این تعداد فیلم، ورای آلمان قابل توجه بوده‌است. گرچه ارزش‌گذاری‌های تبلیغاتی کارهای ریفنشتال در دهه ۱۹۳۰ باعث روگرداندن طیف وسیعی از منتقدین و مفسرین نسبت به آثار این کارگردان زن شده‌است، ولی بسیاری از مورخان سینِما به ذکر ویژگی‌ها و نقاط برجستهٔ آثار او پرداخته‌اند. مجله اکونومیست دراین باره این‌گونه نگاشته‌است که پیروزی اراده، شهرت ریفنشتال را به عنوان بزرگترین زن کارگردان قرن بیستم تثبیت کرده‌است. در دهه ۱۹۷۰، لنی ریفنشتال مجموعه عکس‌های خویش از قبیله نوبا واقع در سودان را در چند مجلد از قبیل پایان نوبا منتشر کرد. او تا زمان مرگش در حال فعالیت بود آنچنان‌ که در سال ۲۰۰۲ فیلم مستندی به نام خیال عمیق (Impressionen unter Wasser) را منتشر کرد.

زندگی طولانی ریفنشتال پس از پایان جنگ عجیب بود. او هیچگاه در هالیوود کاری پیدا نکرد. هرچند هیچگاه به عنوان یک نازی محکوم نشد و مرتب از کسانی که او را متهم کردند شکایت می‌کرد؛ ولی نتوانست لکه ننگ هیتلر را پاک کند. با وجودی که او یکی از فیلمسازهای بزرگ تاریخ تلقی می‌شود، فقط یک فیلم دیگر ساخت به نام «برداشت‌هایی در زیر آب» که در سال ۲۰۰۲ اکران شد. او یک سال بعد در سن ۱۰۱ سالگی درگذشت.

ریفنشتال با یوزف گوبلز ۱۹۳۷

زندگینامه نویس ریفنشتال در سال های اخیر به این نتیجه رسیده است که ارتباط این فیلمساز با هیتلر و گوبلز از آنچه او ادعا می‌کرد نزدیک‌تر بوده است.

بعد از مرگش، آسوشیتد پرس او را این‌گونه معرفی ‌کرد: «پیشتاز در تکنیک فیلم و عکس». روزنامه تگشپیل چاپ برلین با اشاره به این که «لنی ریفنشتال جایگاه خاصی را در سینما تصاحب کرده‌است» از او تجلیل می‌کند و بی‌بی‌سی بیان می‌دارد که فیلم‌های مستند او «که چون طوفان تگرگی در عرصه فیلم‌سازی بوده و استفاده از تکنیک‌های پیشتازی چون کرین، ترکینگ ریل آن هم به صورت همزمان، او را لایق ستایش می‌کند».

منبع: ویکی پدیا

https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%84%D9%86%DB%8C_%D8%B1%DB%8C%D9%81%D9%86%D8%B4%D8%AA%D8%A7%D9%84