رز سفید | White Rose

یکی از جنایات نازی ها که با هدف ترساندن مردم مناطقی که در اروپا به اشغال در می آوردند انجام می گرفت، اعدام های خودسرانه و بدون محاکمه شهروندان غیرنظامی سرزمین های تصرف شده بود. آن ها پس از تجاوز به هر کشور ابتدا گروهی از افراد غیرنظامی را بی هیچ دلیلی در کوچه و خیابان دستگیر می کردند و بعد آن ها را در مقابل چشمان شهروندان به چوبه دار می آویختند.

هدف آن ها از این کار در وهله نخست ایجاد ترس و وحشت در میان مردم و تخریب روحیه آنان و گرفتن حس جرأت و شجاعت از آن ها برای مقاومت یا انتقام بود. در وهله بعد با تکرار چنین اعدام های ظالمانه ای حاکمیت نامشروع خود را در مناطق اشغالی تا حدودی تثبیت می کردند و علناً به همگان اعلام می کردند که هر گونه ایستادگی یا نافرمانی در برابر فرامین آن ها با خطر اعدام و مرگ همراه خواهد بود. موارد متعددی از این گونه اعدام های غیرقانونی در سراسر اروپا به طور مستند به ثبت رسیده است. دهشتناک ترین آن ها در چکوسلاواکی بود که زیر نظر راینهارد هیدریک (Reinhard Heydrich) صورت گرفت. او معروف به "قصاب پراگ" بود. 

راینهارد هیدریک معروف به "قصاب پراگ"

جوخه های اعدام اس اس از ارتش آلمان در کشتار مردم بی گناه پیشتازتر بودند. آن ها کافی بود به فردی ظنین شوند. به محض این که گمان می کردند کسی با آن ها همکاری نمی کند یا احتمالاً با نیروهای متفقین همکاری دارد، بی درنگ او را بازداشت و اعدام می کردند. حتی سلام نکردن یا بی احترامی به یک افسر اس اس از نظر نازی ها جرم تلقی می شد و فرد بی اعتنا مستوجب مرگ پنداشته می شد.

اوضاع آشفته و نابسامانی که در روزهای ابتدایی تجاوز نیروهای آلمانی به کشورهای مغلوب از جمله لهستان و فرانسه شکل گرفته بود امکانی را برای رسیدگی عادلانه به اتهامات احتمالی دستگیر شدگان و دادرسی آن ها باقی نمی گذاشت. تنها این ماشین اعدام نازی ها بود که به پیش می رفت و جان انسان های بی گناه را می بلعبد.

جنگ جهانی دوم تلفاتی در حدود 50 تا در برخی برآوردها 80 میلیون نفر را داشته است و خونین‌ترین جنگ تاریخ بشریت محسوب می‌شود. در این جنگ حدود 2.5% از جمعیت کره زمین جان خود را از دست دادند. از تلفات جنگ جهانی چیزی در حدود 38 تا 55 میلیون نفر مربوط به افراد غیرنظامی بوده است و مابقی نیز مربوط به افراد نظامی بوده است. در طول این جنگ خانمان‌سوز چیزی در حدود 5 میلیون نفر اسیر جنگی در مدت حبس و زندان خود کشته‌شده‌اند. بسیاری از این اسرا بدون هیچ محاکمه ای اعدام شدند. تقریباً نیمی از تلفات جنگ مربوط به خود جنگ بوده و نیمه دیگر آن مربوط به تلفات ناشی از اثرات مربوط به جنگ مثل قحطی و بیماری بوده است.