لودویگ مولر: کشیش جاه طلبی که جنایات هیتلر و نازی ها را تأیید می کرد

مترجم: مدیر وبلاگ رز سفید

در دوران زمامداری هیتلر و نازی ها، کشیش ها و مقامات دینی آلمان معمولاً به سه گروه تقسیم می شدند. گروهی به مخالفت با نازی ها و جنایات آن ها برخاستند که بلافاصله بازداشت و زندانی و در نهایت کشته می شدند. گروهی دیگر در برابر تمامی ظلم هایی که می دیدند، یا از آلمان مهاجرت می کردند و یا سکوت می کردند و وحشی گری های هیتلر را به طور تلویحی تأیید می کردند. گروهی دیگر نیز نه تنها جنایات نازی ها را تأیید می کردند، بلکه برای رسیدن به جایگاه و مقام بالاتر به حمایت از آنان می پرداختند. یکی از این کشیش های جاه طلب، لودویگ مولر (Ludwig Müller) بود. لودویگ مولر که ظاهراً یک الهیدان و عضو جنبش دینی "مسیحیان آلمان" بود در 23 ژوئن 1883 به دنیا آمد و در 31 جولای 1945 خودکشی کرد. او در سال 1933 توسط رژیم نازی آلمان به عنوان اسقف رایش به کلیسای انجیلی آلمان تحمیل شد.

مولر در شهر گوترزلو (Gütersloh)، استان پروسی وستفالیا به دنیا آمد و در آنجا در جلسات کلوپ انجیلی پیتیست شرکت می کرد. سپس برای مطالعه الهیات پروتستانی به دانشگاه های هاله (Halle) و بن (Bonn) رفت. پس از اتمام تحصیلات به عنوان بازرس مدرسه در موطن خودش از سال 1905 به کار مشغول شد و همزمان با آن به انجام فعالیت های کشیشی و موعظه در کلیساهای هرفورد (Herford) و وانه (Wanne) می پرداخت. در سال 1908 کشیش منطقه رودینگهاوزن (Rödinghausen) شد. با آغاز جنگ جهانی اول، به عنوان کشیش نیروی دریایی آلمان در منطقه ویلهلمشاون (Wilhelmshaven) خدمت خود را آغاز کرد.

پس از جنگ، مولر به سازمان شبه نظامی استالهلم (Stahlhelm) پیوست و شغل خود را به عنوان کشیش نظامی در سال 1926 در پادگان کونیزبرگ (Königsberg) از سر گرفت. از دهه 1920 همراهی با نازیسم را آغاز کرد و از دیدگاه تجدیدنظرطلبانه "مسیح آریایی" (Christ the Aryan) یا "عیسای قهرمان" (heroic Jesus) پشتیبانی کرد. حمایت او به پشتیبانی از چنین نگرش تجدیدنظرطلبانه ای محدود نمی شد، بلکه به پاکسازی مسیحیت از آنچه "فساد یهودی" می نامید نیز گسترش می یافت و خواهان پاکسازی کتاب مقدس از بخش های عمده ای از عهد عتیق بود.

مولر واقعاً تجربه سیاسی چندانی نداشت و اقدامات او با هر استعداد سیاسی به هیتلر نسبت داده می شد. در دهه 1920 و اوایل دهه 1930، پیش از آن که هیتلر در 30 ژانویه 1933 به مقام صدر اعظمی برسد، مولر کشیش مشهوری نبود و فقط رهبر دینی گروهی از مسیحیان آلمانی در شرق پروس بود. با وجود این، از سال 1931 همرزم قدیمی هیتلر بود و وقتی به عضویت حزب نازی درآمد، همین پیشینه و سابقه دوستی با هیتلر علاقه او به دستیابی به قدرت بیشتر را تشدید کرد. در سال 1932، مولر هیتلر را به کلیسای محلی خود معرفی کرد. او در آن زمان کشیشی یک منطقه نظامی در شرق پروس و بلومبرگ (Blomberg) را بر عهده داشت و فرمانده آن منطقه نیز محسوب می شد.

به عنوان بخشی از فرایند یکپارچه سازی، برنامه رژیم نازی هماهنگ نمودن تمامی 28 کلیسای محلی پروتستان در قالب یک کلیسای واحد به نام کلیسای رایش (Reichskirche) بود. مولر که تشنه پست و مقام بالاتر بود، می خواست در موجودیت جدید کلیسا جایگاه اسقفی رایش را تصاحب کند. تلاش اولیه او برای رسیدن به این مقام به شکست و ناامیدی انجامید، زیرا کنفدراسیون کلیسای انجیلی آلمان و اتحادیه کلیساهای پروس کشیش دیگری به نام فردریک فون بودلشوینگ (Friedrich von Bodelschwingh) را در 27 ماه می 1933 به این سمت منصوب کردند. به هر حال، سرانجام نازی ها بودلشوینگ را مجبور به استعفا کردند تا مولر را به جای او بنشانند. مولر طی یک توطئه سیاسی توسط یک شورای کلیسایی ملّی رسماً در 27 سپتامبر به مقام اسقفی رایش سوم رسید.

ارتقای مولر به این مقام موجب برانگیخته شدن خشم بسیاری از کشیشان و مجامع کلیسایی پروتستان در آلمان شد زیرا به قدرت رسیدن او همرا با دسیسه های سیاسی انجام شد و شخصاً نیز به عنوان فردی ضد مسیح شناخته شده بود. با وجود آن که از نظر سلسله مراتب مقامات کلیسا، هنوز یک کشیش محلی به شمار می آمد، بسیاری از اختیارات اسقف رایش را به زور تصاحب کرده بود و این مایه ناخرسندی بسیاری از مسیحیان آلمان بود. از سوی دیگر، پشتیبانی "مسیحیان آلمان" از مولر درون کلیسای پروتستان نیز کاهش یافته بود و نمی توانست اقتدار خود را رسماً به عنوان اسقف رایش به نمایش بگذارد.

جناح تندرو حزب نازی می خواست به هر نحو که شده از شر عهد عتیق خلاص شود و یک دین ملی جدید برای مردم آلمان ابداع کند که عاری از ایده های یهودی موجود در کتاب مقدس باشد. آن ها از ایده گنجاندن پاراگراف هایی در کتاب مقدس پشتیبانی می کردند که بتواند نشان دهنده برتری نژاد آریایی در کلیسا باشد. این مناقشه موجب دو دستگی در کلیسا شد و بنیان اعتراف در کلیسا را به خطر انداخت. در این موقعیت هیتلر احساس یأس و ناامیدی کرد و تصمیم گرفت به قدرت مولر در کلیسا پایان دهد چون مولر نتوانسته بود بدعت های دینی مورد نظر نازی ها را برآورده سازد.

بسیاری از مقامات دینی کلیسای پروتستان آلمان از جنبش کلیسایی اعتراف حمایت می کردند چرا که این جنبش در برابر مداخله حکومت در امور کلیسا ایستادگی می کرد. هیتلر علاقه خود به این گروه دینی را در سال 1937 از دست داد و این درست زمانی بود که حزب نازی موضع سرسختانه ای را در برابر روحانیون مسیحی که در برابر عقاید نازی ها ایستادگی می کردند، در پیش گرفته بود. بنابراین، مولر کوشید پشتیبانی از خودش توسط نازی ها را احیا کند و به همین دلیل به گشتاپو یا همان سرویس امنیتی آلمان نازی اجازه داد تا به نظارت بر کلیساها و گروه های مسیحیان جوان کنترل بیشتری داشته باشند و آن ها را با جوانان هیتلری متحد کنند. هرچند که این تقلای نازی ها نیز شکست خورد. بازنده نهایی بازی با دین، نازی ها بودند.

مولر برای برخورداری از مزایایی که نازی ها در اختیار او گذاشته بودند، تا پایان عمر ننگین خود به نازیسم متعهد باقی ماند. او در سال 1945 در برلین اندکی پس از سقوط آنچه حکومت رایش نامیده می شد، خودکشی کرد. حکومت 12 ساله هیتلر و نازی ها با همه جنایاتی که ضد ملت آلمان و بشریت مرتکب شده بودند در بهار سال 1945 پایان یافت اما داغ ننگین همکاری با ستمگران تا ابد بر پیشانی لودویگ مولر باقی ماند. او دین خود را به دنیای تاریک و جهنمی نازی ها فروخت و در این تجارت مغبون و زیانکار شد.

منبع:

Wikipedia. (2017). Ludwig Müller, retrieved from https://en.wikipedia.org/wiki/Ludwig_M%C3%BCller